วันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

โง่ งี่เง่า งมงาย

กำลังด่าตัวเองว่าจะควายไปถึงไหน
คิดมากไป คิดน้อยไป คิดโง่ๆ
พาลนอนไม่หลับ
ทุกวันนี้ มันก็เป็นไปอย่างนั้น
มันจะมีอะไร จะไปคิดฝันอะไรให้มากมาย
เคยเจ็บ เสียใจ มากมาย ก็ควรจะเก็บสิ่งเหล่านั้นมาเป็นบทเรียน
อย่าไปคิดโง่ๆ ทำอะไร โง่ๆ อีกเลย

ไม่งั้น ก็จะกลายเป็นคน โง่งี่เง่า งมงาย อยู่ไม่รู้จักฉลาดเสียอยู่อย่างนั้นจนตาย

วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

มันจะเป็นยังไงต่อไป

แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไปนะ
ถ้าทุกวัน ฉันยังคงคิดถึงเธอ
มีเธอคนเดียวที่อยู่ในใจ

มันก็คงไม่เกิดอะไร เพราะได้แต่เก็บความรักไว้ลึกๆ
เคยพูดไว้ว่า รักที่ไม่สมหวัง ก็คือรักนิรันดร์

แม้จะพูดว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน
แต่เราก็รู้ดีว่าความในใจของเรานั้น ไม่เคยหยุดรักกันเลย
มันบ้าบอดีนะ

แต่ไม่ได้ถึงกับกลุ้มใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ (แค่นอนดึก)
ยังไงเราก็ต้องเดินต่อไปใช่ไหมล่ะ

งั้นฉันจะขอให้ความรักที่มีต่อเธอนี้ เป็นแรงผลักดันให้ฉัน ทำทุกวันให้มีความสุขก็แล้วกัน

เที่ยวเผื่อด้วยนะ ถ้าไปกระบี่จริง สถานที่แห่งนั้น เพียงแค่นึกถึง ก็ทำให้ฉันมีความสุขมากมาย
ไม่เคยลืมที่นั้นเลย และอยากกลับไปอีกเช่นกัน

คิดถึงมากมาย คิดถึงเสมอ เธอผู้อยู่ในใจฉันทุกเวลา

วันเสาร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

pic





















เป็นสาวผมยาวแล้วนะจ๊ะ

ทักทาย

หวัดดี คนตัวดำ แต่ใจไม่ดำ(มั้ง)
หุหุหุ
วันนี้อาจจะดูว่าเข้มแข็งขึ้น
วันหน้า ฉันจะต้องยิ่งเข้มแข็งกว่านี้
เรื่องยุ่งๆ วุ่นวายต่างๆ กำลังจะครบปีแล้ว เร็วจริงๆ
จะว่าไป ฉันได้เสียเวลาเรียนรู้ชีวิตไปถึงหนึ่งปี เรียกว่าเสียศูนย์ไปเยอะ
แต่ฉันจะแข็งแรงขึ้นมาก เมื่อเจอเรื่องใดๆ ก็ไม่กลัวอีกแล้ว

ฉันเชื่อว่า เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ตลอดชีวิต
ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ฉันก็ยินดีจะรับฟัง พร้อมจะเข้าใจ และเป็นกำลังใจให้เสมอ

ช่วงนี้เป็นช่วงที่กำลังจัดระเบียบชีวิตใหม่ เรียนรู้งานที่ไม่เคยทำ แม้ว่าจะต้องทำเพียงลำพัง
แต่ฉันก็ไม่กลัวอีกต่อไป ขอบคุณมากนะ ที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอ

ขอให้เธอมีความสุขเสมอ
รอยยิ้มของเธอ ยังคงน่ารักที่สุดในสายตาของฉัน
ยิ้มเยอะๆนะ