เธอบอกว่ารักกัน
แต่ฉันไม่เชื่อ เพราะคนรัก คงไม่ตบตี ทำร้ายกันแบบนี้
ฉันไม่เคยพบใครที่ปากบอกว่ารัก แต่มือนี้ บีบคอ จิกหัว และทุบตีกัน

ปากบอกว่าอยากมีวันดีๆด้วยกัน
ฉันดีใจแล้ว เพราะฉันไม่เคยเชื่อเลย

มันไม่มีวันที่จะมีหรอก วันเวลาแบบนั้น

เธอหวังอะไรจากฉัน ให้ฉันเป็นที่ระบายความใคร่อยากของเธอเท่านั้นเองใช่ไหม
แล้วฉันก็ต้องทน ทนให้มันจบๆไป
แต่วันนี้ฉันไม่อยากทนอีกแล้ว
ฉันอยากหนีไปจากตรงนี้ ตรงที่มีเธอ

ชีวิตมีอะไรอีกมากมายที่เรานึกไม่ถึง
บางสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอ ก็เจอ
คนบางคน กับคำบางคำ ประสบการณ์สอนให้เราอย่าไปเชื่อ
อย่าไปยึดติด


ความทุกข์ใจกับตัวเราคงเป็นของคู่กันเสียแล้ว
เมื่อวานนี้ เราเจอประสบการณ์ เจ็บตัวแบบไม่ตั้งใจ
เข้าอย่างแรงเลย
ถ้าดูจากเหตุการณ์แล้วคงไม่โทษว่าใครผิด
แต่ความเจ็บช้ำน้ำใจไม่ต้องพูดถึง
คนภายนอก หรือใครๆ อาจจะมองดูเรา คนสองคนนี้คงรักกันดี
แต่ลึกๆแล้วใครจะรู้
มีความไม่เข้าใจกันกั้นอยู่ และชาตินี้ คงไม่มีวันจะไปด้วยกันได้หรอก

เรากลัว เรารังเกียจ เราอยากหนีไปให้พ้นๆ
ทำไมถึงต้องดันทุรังที่จะคบกันต่อไป ทั้งๆที่ก็ไม่เคยมีความเข้าใจกัน

ฉันเย็นชากับเธอ
เธออารมณ์ร้ายกับฉัน
ฉันไม่สนใจที่เธอพูด
เธอเอาแต่พูด แต่ไม่สนใจฉัน
เราไม่ได้รักกัน

ฉันเอาแต่มองเธอในแง่ร้าย
ฉันเอาแต่ใจ
ฉันผิดทุกอย่างนั้นแหละ
ฉันอยากหนีความผิด
ฉันเห็นแก่ตัว

เราจบกันสักทีได้ไหม
ฉันอยากหนีไปให้ไกลๆ
ไปให้พ้นคนที่ทำร้ายกัน

บ้าบอ

บางทีคนเราก็งี่เง่า
ไม่ยอมรับความจริง
ก็เลยมีชีวิตแบบบ้าๆบอๆ

หลายวันไม่ได้อัปเดท

ไม่ได้เข้ามาหลายวันแล้ว เพราะที่บ้านไม่มีอินเตอร์เนตแล้ว จะใช้เนตทีนึงก็มาร้านเนตที
คิดถึงเสมอ
และขอโทษที่ไม่ได้ส่งอะไรให้ในวันเกิดเธอเลยนะ
แต่ฉันอวยพรให้เธอมีความสุข
ร่างกายเข็งแรง
ขอให้เธอมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
และขอให้ครอบครัวเธอมีแต่เรื่องดีๆ แม้ว่าจะเจอน้ำท่วม (ติดตามข่าวตลอดเลย อยากโทรไปหาที่บ้านเธอแต่ก็ไม่กล้า)

เมือเช้าฝันถึงเธออีกแล้ว
อย่าคิดว่าฉันจะไม่คิดถึงเธอนะ
มีเธออยู่ในใจเสมอไม่ว่าจะไปที่ไหน ทำอะไร หรือแม้กระทั่งอยู่กับใคร
ก็มีแต่เธออยู่ที่อณูแห่งความรู้สึก
ชีวิตนี้ไม่รู้ว่าจะลืมเธอไปได้ยังไงจริงๆ
ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้

วันนี้ลมหนาวพัดแรงกว่าทุกวัน อากาศเปลี่ยนแล้ว ฉันหยิบผ้าพันคอของเธอและฉันมาดู
บ้าแท้ๆที่ตั้งใจถักให้กันแต่ดันไม่ได้ใส่สักคน
ฉันจำได้ว่าเธอมีผ้าของเค้าคนนั้นอยู่แล้ว จะเอาทิ้งเธอก็โกรธ
ตอนนั้นฉันเข้าใจว่าเธอรักคนๆนั้นเหลือเกิน
เธอไม่มีฉันอยู่ในหัวใจแล้ว มันเจ็บปวดจริงๆที่เรารักคนที่ไปรักคนอื่น

หวังว่าเธอคงจะได้ใช้ผ้าพันคออันนั้น ของคนๆนั้น ทำให้เธออบอุ่นขึ้น

ส่วนชีวิตตอนนี้ มันช่างว่างเปล่า เมื่อวานฉันขี่รถหาร้านเช่า อยากจะทำร้านกาแฟโบราณ
อยากจะทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จ  ขี่หาตั้งแต่บ่าย กลับบ้านเอาเย็น เหนื่อยนะ แต่มันก็ยังไม่ได้เรื่องอะไร ขี่ไปรอบจังหวัดเชียงใหม่แล้ว.....
พยายามให้กำลังใจตัวเองนะ ว่าสิ่งที่คิดว่าอยากกว่านี้ เราก้อยังทำสำเร็จมาแล้ว
สู้ๆ

ฉันบอกฝันดีกับเธอทุกคืน ขอให้สายลมแห่งความรัก ได้พัดเอาความรู้สึกหวังดีของฉันไปให้เธอ
รักษาสุขภาพมากๆๆๆนะ เป็นห่วงมากๆ
คืนนี้จะฝันถึงเธออีกนะ...