วันอังคารที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

หลายวันไม่ได้อัปเดท

ไม่ได้เข้ามาหลายวันแล้ว เพราะที่บ้านไม่มีอินเตอร์เนตแล้ว จะใช้เนตทีนึงก็มาร้านเนตที
คิดถึงเสมอ
และขอโทษที่ไม่ได้ส่งอะไรให้ในวันเกิดเธอเลยนะ
แต่ฉันอวยพรให้เธอมีความสุข
ร่างกายเข็งแรง
ขอให้เธอมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
และขอให้ครอบครัวเธอมีแต่เรื่องดีๆ แม้ว่าจะเจอน้ำท่วม (ติดตามข่าวตลอดเลย อยากโทรไปหาที่บ้านเธอแต่ก็ไม่กล้า)

เมือเช้าฝันถึงเธออีกแล้ว
อย่าคิดว่าฉันจะไม่คิดถึงเธอนะ
มีเธออยู่ในใจเสมอไม่ว่าจะไปที่ไหน ทำอะไร หรือแม้กระทั่งอยู่กับใคร
ก็มีแต่เธออยู่ที่อณูแห่งความรู้สึก
ชีวิตนี้ไม่รู้ว่าจะลืมเธอไปได้ยังไงจริงๆ
ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้

วันนี้ลมหนาวพัดแรงกว่าทุกวัน อากาศเปลี่ยนแล้ว ฉันหยิบผ้าพันคอของเธอและฉันมาดู
บ้าแท้ๆที่ตั้งใจถักให้กันแต่ดันไม่ได้ใส่สักคน
ฉันจำได้ว่าเธอมีผ้าของเค้าคนนั้นอยู่แล้ว จะเอาทิ้งเธอก็โกรธ
ตอนนั้นฉันเข้าใจว่าเธอรักคนๆนั้นเหลือเกิน
เธอไม่มีฉันอยู่ในหัวใจแล้ว มันเจ็บปวดจริงๆที่เรารักคนที่ไปรักคนอื่น

หวังว่าเธอคงจะได้ใช้ผ้าพันคออันนั้น ของคนๆนั้น ทำให้เธออบอุ่นขึ้น

ส่วนชีวิตตอนนี้ มันช่างว่างเปล่า เมื่อวานฉันขี่รถหาร้านเช่า อยากจะทำร้านกาแฟโบราณ
อยากจะทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จ  ขี่หาตั้งแต่บ่าย กลับบ้านเอาเย็น เหนื่อยนะ แต่มันก็ยังไม่ได้เรื่องอะไร ขี่ไปรอบจังหวัดเชียงใหม่แล้ว.....
พยายามให้กำลังใจตัวเองนะ ว่าสิ่งที่คิดว่าอยากกว่านี้ เราก้อยังทำสำเร็จมาแล้ว
สู้ๆ

ฉันบอกฝันดีกับเธอทุกคืน ขอให้สายลมแห่งความรัก ได้พัดเอาความรู้สึกหวังดีของฉันไปให้เธอ
รักษาสุขภาพมากๆๆๆนะ เป็นห่วงมากๆ
คืนนี้จะฝันถึงเธออีกนะ...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น