ทุกข์ใดจะเท่า ทุกข์ที่ตนสร้างขึ้น ขังใจตนเอง
สุขใดจะเท่า ความอิสระ แห่งใจ
ทุกข์กายทุกใจ ใครเล่าจะช่วยได้
มีเพียงตนเอง ที่รู้ความทรมาน
ตนแลเป็นที่พึงแห่งตน
ทิ้งความทุกข์นั้นไปเสีย
มองหาความสุขในชีวิตเถิดนะ
เพราะชีวิตนั้นแสนสั้น
แล้วจะไม่ต้องมานั่งเสียดายเวลาที่ทนทุกข์
เธอคงไม่อยากทนทุกข์ไปจนตายหรอกกระมัง
เปลี่ยนความรักหลอกๆ เป็นรักจริงๆเสียที
เขากับเธอก็อยู่เรียนรู้กันมานาน รักกันได้สักทีนะ
เธอลองมองเขาใหม่สิ มองว่าเค้าเป็นผู้หญิงสาว สวยน่ารัก มีเสน่ห์ มีความห่วงหาอาทรให้เธอ
เหมือนวันแรกๆที่เธอคิดกับเขา รู้สึกดีๆกับเขา วันเวลาเหล่านั้น คงจะมีความหมายกับเธอบ้าง
สร้างความรัก สร้างชีวิตให้มีความสุข
จะได้ไม่ต้องเอาเวลาที่มีค่าของชีวิต ไปจมกับความหมองเศร้า
ความรัก(หลอกๆ)ทำให้คนตาบอด(ชั่วคราว)
รักษาสุขภาพนะ เป็นห่วงเธอเสมอ
จากใจจ้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น