อะไรสักอย่าง

คนเรามันต้องมีหลักยึดอะไรสักอย่าง
ได้รักอะไรสักสิ่ง
ได้หวังอะไรบางอย่าง
มีความฝันให้กับตัวเองสักเรื่อง
หรือว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างอาหารจานโปรด เพลงโปรด เสื้อตัวเก่ง
ก็สร้างความสุข และทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ทุกวันอย่างมีความสุข

แต่ว่าอะไรๆเหล่านี้เมื่อหลงมากๆ มันก็จะกลายเป็นทุกข์ไป เพราะเรายึดมันจนเราไม่ได้คิดถึงเรื่องอื่นๆ
เวลาทำอะไร อย่างกิจวัตรประจำวันเนี่ย มันก็ไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่เราทำ ก็เท่ากับไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน

แค่อยากจะพูดถึงตัวเองในช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเท่านั้นเองว่า
เหมือนกลับไปตกหลุมรักอะไรสักอย่างที่ทำให้ใจร้อนรุ่ม
แต่ตอนแรกๆไม่ค่อยรู้ตัวหรอก จนสักพักนึงถึงจะได้สติ
เราก็อาจจะมีช่วงเวลาแบบนี้บ้าง เป็นธรรมดา แต่ก็พยายามจะเรียกสติกลับมาให้ไวขึ้น

ซึ่งมันก็เอาไว้เตือนใจเรานั่นแหละว่าหลงอะไร ยึดอะไรไป มันก็เป็นความทุกข์ไปทั้งนั้น
สุขหลอกในทุกข์จริงๆ